Pero huwag kayong mawalan ng loob. Huwag kayong sumuko sa pag-ibig. Huwag kayong matakot magmahal. Dahil ang pag-ibig ay isang biyaya na dapat nating ipagpasalamat at ipagdiwang. Dahil ang pag-ibig ay isang lakas na nagbibigay sa atin ng sigla at inspirasyon. Dahil ang pag-ibig ay isang liwanag na nagpapatingkad sa ating buhay.

" Huwag matakot magmahal dahil may mga tao pa rin na matatapang na handa kang ipaglaban"

At higit sa lahat, huwag kayong matakot magmahal dahil may mga tao pa rin na matatapang na handa kang ipaglaban. May mga tao pa rin na hindi ka iiwan, hindi ka sasaktan, hindi ka lolokohin. May mga tao pa rin na magmamahal sa iyo ng buo, ng tapat, ng walang hanggan. May mga tao pa rin na gagawin ang lahat para mapasaya ka, maprotektahan ka, mapanatili ka. 

Hindi mo man sila nakikita ngayon, hindi ibig sabihin na wala sila. Baka nasa tabi mo lang sila, baka nasa malayo pa sila, baka hindi mo pa sila nakikilala. Pero darating sila sa tamang panahon, sa tamang lugar, sa tamang paraan. At kapag dumating sila, huwag kang mag-alinlangan. Huwag kang mag-atubili. Huwag kang magpahuli. 

Huwag mong hayaan na mawala sila dahil lang sa takot mo. Huwag mong sayangin ang pagkakataon na makasama sila dahil lang sa duda mo. Huwag mong pabayaan ang pag-ibig nila dahil lang sa sugat mo. Dahil baka hindi ka na makahanap ng katulad nila. Dahil baka hindi ka na makaranas ng ganitong klase ng pag-ibig. 

Kaya huwag kang matakot magmahal dahil may mga tao pa rin na matatapang na handa kang ipaglaban. At kapag nakita mo na sila, huwag kang tumingin sa iba. Huwag kang lumayo. Huwag kang tumakbo. Yakapin mo sila nang mahigpit. Halikan mo sila nang matamis. Sabihin mo sa kanila nang malakas: "Mahal kita."